Eksempler på bruk av ordet fatta i setninger på svensk.
|
Jag har ett beslut att fatta.
Jeg har en beslutning å ta.
|
|
|
Vi har ett beslut att fatta.
Vi har en avgjørelse å ta.
|
|
|
Jag kan inte fatta att du just lät Tom gå.
Jeg kan ikke tro at du nettopp lot Tom gå.
|
|
|
Du har ett beslut att fatta.
Du har en avgjørelse å ta.
|
|
|
Tom har ett beslut att fatta.
Tom har en beslutning å ta.
|
|
|
Jag låter dig fatta det beslutet.
Jeg lar deg ta den avgjørelsen.
|
|
|
Vi har beslut att fatta.
Vi har avgjørelser å ta.
|
|
|
Jag kan inte fatta ett beslut om det just nu.
Jeg kan ikke ta en avgjørelse om det akkurat nå.
|
|
|
Beslutet var lätt att fatta.
Beslutningen var lett å ta.
|
|
|
Hon kan inte fatta det beslutet.
Hun kan ikke ta den avgjørelsen.
|
|
|
Jag kan inte fatta det beslutet åt dig.
Jeg kan ikke ta den avgjørelsen for deg.
|
|
|
Vill du att jag ska fatta beslutet åt dig?
Vil du at jeg skal ta avgjørelsen for deg?
|
|
|
Tom behöver fatta ett beslut.
Tom må ta en beslutning.
|
|
|
Du måste fatta beslut.
Du må ta valg.
|
|
|
Jag kan bara inte fatta det.
Jeg klarer bare ikke å forstå det.
|
|
|
Jag måste fatta ett beslut.
Jeg må ta en beslutning.
|
|
|
Jag vill att du ska fatta ett beslut.
Jeg vil at du skal ta en beslutning.
|
|
|
Det är mitt beslut att fatta.
Det er min avgjørelse å ta.
|
|
|
Han gillade att fatta beslut.
Han likte å ta avgjørelser.
|
|