Eksempler på bruk av ordet ringa i setninger på svensk.
|
Skulle han ringa mig i min frånvaro, vänligen tala om för honom att jag kommer att ringa tillbaka.
Hvis han skulle ringe meg i mitt fravær, vær så snill å si til ham at jeg vil ringe ham tilbake.
|
|
|
Jag har försökt att ringa Tom, men jag råkar alltid ringa dig istället.
Jeg har prøvd å ringe Tom, men jeg ender alltid opp med å ringe deg i stedet.
|
|
|
Ska jag ringa dig eller kommer du att ringa mig?
Skal jeg ringe deg eller vil du ringe meg?
|
|
|
Ska jag inte ringa? "Nej nej, ringa självklart!
Ikke ring? "Nei nei, ring selvfølgelig!"
|
|
|
Ska jag ringa honom? "Ja, jag tycker att du borde ringa honom.
Bør jeg ringe ham? "Ja, jeg mener du bør ringe ham."
|
|
|
Jag var just på väg att ringa 911.
Jeg var akkurat i ferd med å ringe 911.
|
|
|
Vi var på väg att ringa dig.
Vi var i ferd med å ringe deg.
|
|
|
Jag ska ringa Tom.
Jeg skal gi Tom en telefon.
|
|
|
Kan du be Tom att ringa mig?
Kan du be Tom om å ringe meg?
|
|
|
Låt oss ringa Tom.
La oss ringe Tom.
|
|
|
Ska vi ringa Tom?
Skal vi ringe til Tom?
|
|
|
Låt mig ringa dem.
La meg ringe til dem.
|
|
|
När kan jag ringa dig?
Når kan jeg ringe deg?
|
|
|
Vi bör ringa dem.
Vi burde ringe dem.
|
|
|
Hur sent får jag ringa dig?
Hvor sent kan jeg ringe deg?
|
|
|
Kan du ringa dem?
Kan du ringe dem?
|
|
|
Var kan vi ringa?
Hvor kan vi ringe?
|
|
|
Jag ska ringa dem.
Jeg gir dem en telefon.
|
|
|
Jag ska ringa dem för dig.
Jeg skal ringe til dem for deg.
|
|