Eksempler på bruk av ordet undskyldning i setninger på dansk.
|
Jeg har en undskyldning.
Jeg har en unnskyldning.
|
|
|
Det er en god undskyldning.
Det er en god unnskyldning.
|
|
|
Tom kom med en undskyldning.
Tom kom med en unnskyldning.
|
|
|
Det er en fin undskyldning.
Det er en god unnskyldning.
|
|
|
Det er kun din undskyldning.
Det er bare unnskyldningen din.
|
|
|
Det er en tam undskyldning.
Det er en dårlig unnskyldning.
|
|
|
Det er en undskyldning.
Det er en unnskyldning.
|
|
|
Er det din undskyldning?
Er det din unnskyldning?
|
|
|
Du bør have en god undskyldning.
Du bør ha en god unnskyldning.
|
|
|
Han kom med en undskyldning.
Han kom med en unnskyldning.
|
|
|
Se, jeg skylder dig en undskyldning.
Se, jeg skylder deg en unnskyldning.
|
|
|
Tom tilbød en undskyldning.
Tom ga en unnskyldning.
|
|
|
Tom, jeg skylder dig en undskyldning.
Tom, jeg skylder deg en unnskyldning.
|
|
|
Vi skylder dig en undskyldning.
Vi skylder deg en unnskyldning.
|
|
|
Vi fik ikke en undskyldning.
Vi fikk ikke en unnskyldning.
|
|
|
Jeg ønsker en undskyldning.
Jeg vil ha en unnskyldning.
|
|
|
Hvad er din undskyldning nu?
Hva er unnskyldningen din nå?
|
|
|
De ville have en undskyldning.
De ønsket seg en unnskyldning.
|
|
|
Undskyldning accepteret.
Unnskyldning akseptert.
|
|