Eksempler på bruk av ordet aceptarlo i setninger på spansk.
|
Tienes que aceptarlo.
Du må akseptere det.
|
|
|
Tendrán que aceptarlo.
De må akseptere det.
|
|
|
Deberíamos aceptarlo.
Vi bør omfavne det.
|
|
|
Tenemos que aceptarlo.
Vi må akseptere det.
|
|
|
Tuve que aceptarlo.
Jeg måtte akseptere det.
|
|
|
Tendrás que aceptarlo.
Du må bare innse det.
|
|
|
Puedo aceptarlo o rechazarlo.
Jeg kan ta det eller la det være.
|
|
|
Tuve que obligar a Tom a aceptarlo.
Jeg måtte tvinge Tom til å ta det.
|
|
|
Pensamos que deberías aceptarlo.
Vi synes du bør ta det.
|
|
|
Estoy listo para aceptarlo.
Jeg er klar til å akseptere det.
|
|
|
Eres tú quien decidirá si aceptarlo o no.
Det er du som vil bestemme om du vil akseptere det eller ikke.
|
|
|
Revisemos el asunto antes de aceptarlo.
La oss gå over saken før vi aksepterer den.
|
|
|
De alguna manera, simplemente no puedo aceptarlo.
På en eller annen måte kan jeg bare ikke akseptere det.
|
|
|
Tom le dijo a Mary que simplemente tendría que aceptarlo tal como era.
Tom sa til Mary at hun bare måtte akseptere ham som han var.
|
|
|
Tom le ofreció a Mary algo de dinero, pero ella se negó a aceptarlo.
Tom tilbød Mary noen penger, men hun nektet å ta dem.
|
|
|
Es la marca de una mente educada poder considerar un pensamiento sin aceptarlo como un hecho.
Det er kjennetegnet på et utdannet sinn å kunne underholde en tanke uten å akseptere den som fakta.
|
|
|
Y como ella se negó a aceptarlo, había estado viviendo en un extremo desconfort, exclamando: "¡¿Por qué deberíamos gastar todo el capital que probablemente tengamos atándonos a un lugar que detestamos?!
Og siden hun nektet å godta det, hadde hun levd i ekstremt ubehag og utbrøt: "Hvorfor skal vi bruke all kapital vi noen gang kan få ved å binde oss til et sted vi avskyr!"
|
|
| No encontraba razones para que Fermina Daza no fuera una viuda igual, preparada por la vida para aceptarlo a él tal como era, sin fantasías de culpa por el marido muerto, resuelta a descubrir con él la otra felicidad de ser feliz dos veces, con un amor de uso cotidiano que convirtiera cada instante en un milagro de vivir, y con otro amor de ella sola preservado de todo contagio por la inmunidad de la muerte. | |